انقدر به عقاید پوچ و بی جهت می اندیشیم
 
که جایی برای فکر کردن برای بهتر زندگی کردن نیست
 
همکنون زندگی احتیاج به فکر کردن دارد
 
ولی
 
هیچکس اندیشیدن را نمی شناسد
 
و
 
همین است که بدبختی های دنیاپایان نمیگیرد
 
و
 
همینطور بر روی هم انباشته می شود
 
تا
 
کوهی عظیم ازکثافت و بدبختی ساخته می شود
 
و به هین علت
 
بدبختی دنیا پایان ندارد