هنوز در فکر آن کلاغم ......

هنوز درفکر آن کلاغم در دره های یوش :                                گاهی  سوال میکنم از خود که

با قیچیه سیاهش                                                             یک کلاغ

بر زردیه برشتیه گندم زار                                                    با آن حضور قاطع بی تخفیف

باخش خش مضاعف                                                         وقتی صلوهّ ظهر

از آسمان کاغذی مات                                                        با رنگ سوگوار مصرش 

قوسی برید کج                                                                 بر زردی برشته ی گندم زار بال می کشد

و رو به کوه نزدیک                                                              تا از فراز  چند سپیدار بگذرد

با غارغار خشک گلویش                                                     با آن خروش و خشم

چیزی گفت                                                                      چه دارد که بگوید 

که کوه ها بی حوصله در زل آفتاب                                         با کوه های پیر

تا دیرگاهی آن را با حیرت در در کله های سنگی شان              کاین عابدان خسته خوابالود

تکرار میکردند.                                                                   در نیمروز تابستانی

                                                                                     تا دیر گاهی آن را با هم

                                                       (تکرار میکنند؟)

الف بامداد  ( احمد شاملو)

            (مطمئن )

بهترین نمایش ممکن نمایشنامه ای است که فقط متن است و هیچ بازیگری در آن نیست .من برای نوشتن چنان نمایشنامه ای تلاش می کنم   (ساموئل بکت)

در بازی شطرنج  شاهی است که از آغاز بازی را باخته است . وی ازآن ابتدا می داند که مرتکب حرکاتی بلند بی معنا میشود.او میداند که هرگز با تردستی کار ی ازپیش نخواهد برد. حالا در آخر بازی او صرفا مثل یک بازیگر بد چند حرکت بی معنا میکند . یک بازیگر خوب مدتها پیش تسلیم میشود .او فقط تلاش دارد که پایانی گریز ناپذیر را به تعویق اندازد .هریک از حرکاتش یکی از آخرین حرکات بی معناست که فرجام کار را به تاخیر میا فکند. او بازیگری بد است .

( هنر مند شکست خورده است)

هدیه ای از (ساموئل بکت)